Hawkish Truss در ایرلند شمالی، اتحادیه اروپا با آزمون اعتبار روبرو می شود

لیز تراس روز سه شنبه به اسکاتلند سفر می کند تا به همراه ملکه الیزابت دوم پیوستن خود به داونینگ استریت را رسمی کند. درگیری با روسیه و چین مشخصه برنامه سیاست خارجی نخست وزیر بعدی بریتانیا است – اما تجاوزگری با اتحادیه اروپا بر سر پروتکل ایرلند شمالی توافق برگزیت نیز همینطور است. تراس اکنون با چالش بزرگی در حفظ اعتبار بریتانیا برای تبدیل کردن آن به یک بازیگر پیشرو در رقابت‌های ژئوپلیتیکی با روسیه و چین مواجه است، زیرا قصد دارد توافق بین‌المللی با شرکای اروپایی خود را زیر پا بگذارد.

شخصیت برجسته در رقابت رهبری محافظه‌کاران، لیز تراس، ریشی سوناک یا حتی بوریس جانسون نبود، بلکه مارگارت تاچر بود. بحث اقتصادی داغی در مورد شایستگی های رقابتی تجسم های مختلف خانم تاچر در مقاطع مختلف نخست وزیری او وجود داشت. اما رویکرد کهن‌الگوی جنگ‌جوی سرد تروس به رقابت قدرت‌های بزرگ، پس از حمله روسیه به اوکراین، ساده لوحی غربی‌ها را در مورد بدخواهی مسکو آشکار کرد.

در پایان جنگ سرد، غرب فکر می کرد “نبرد تمام شده است”، اما “آنها تراس در ماه می به آتلانتیک گفت: هرگز از جنگ دست نکشید.

از این رو همه انتظار دارند که تراس به حمایت همه جانبه جانسون از کیف ادامه دهد.

شاهین بر روسیه، چین

به عنوان وزیر امور خارجه، نخست وزیر بعدی بریتانیا هیچ شکی در مورد موقعیت خود در اوکراین باقی نگذاشت. او در سخنرانی ماه آوریل خود در خانه عمارت، تمایل خود را برای حذف روسیه از “کل اوکراین” ابراز کرد – به این معنی که کیف باید حاکمیت خود را بر کریمه و بخش‌هایی از دونباس که در سال 2014 تصرف شد، به دست آورد. روسیه باید “یک شکست استراتژیک متحمل شود”، او در ژوئن گفت.

تراس توافقنامه مینسک 2014-2015 را یک اشتباه توتمیک می داند – زیرا آن توافقنامه هایی که با میانجیگری فرانسه و آلمان انجام شد، عملاً با الحاق روسیه به خاک اوکراین موافقت کردند، در حالی که نتوانستند به جنگ در دونباس پایان دهند. نخست وزیر بعدی بریتانیا پیشنهاد کرد که کنار گذاشتن بریتانیا و ایالات متحده یک عامل کلیدی در شکست مینسک است.

ریچارد ویتمن، استاد سیاست و روابط بین‌الملل در دانشگاه کنت، می‌گوید: «او می‌خواهد یکی از آن نخست‌وزیرانی باشد که صدای سیاست خارجی قوی‌تری دارد، و من فکر می‌کنم موضع او در مورد اوکراین به‌ویژه برای او مفید خواهد بود». “این به خوبی با تصویری که او سعی در ایجاد آن دارد، مطابقت دارد، که نوستالژی خانم تاچر را نشان می دهد.”

تراس علاوه بر ادامه مواضع قاطعانه جانسون در قبال روسیه، رویکرد جنگ طلبانه تری را در قبال چین نسبت به سلف خود تأیید می کند.

در یک گام نمادین بزرگ، کارکنان تراس هفته گذشته به تایمز اطلاع دادند که او پس از ورود به داونینگ استریت، چین را رسما یک “تهدید” امنیت ملی اعلام خواهد کرد. یک منبع تراس به روزنامه گفت: «دیگر هیچ مشارکت اقتصادی وجود نخواهد داشت.

جنگ طلبی تراس در مورد چین در مورد مسائل نظامی و همچنین اقتصادی اعمال می شود. او بر تشابهات بین روسیه و چین و اوکراین و تایوان تأکید می کند. او در ماه ژوئن به رادیو LBC گفت که غرب باید “درس های اوکراین را بیاموزد”. او ادامه داد که کشورهای غربی باید “تضمین می کردند که اوکراین زودتر از ظرفیت دفاعی برخوردار است”، که می توانست “بازدارندگی با انکار” را ایجاد کند. تراس نتیجه گرفت که «رویکردی مشابه» باید در قبال تایوان اتخاذ شود.

ویتمن گفت: “خط عمومی در چین فقط تحت نظر تراس سخت تر می شود.” «این رویکردی است که بسیار مطابق با رویکرد ایالات متحده است – اروپایی‌ها کمی عقب‌نشینی کرده‌اند – و این به او در ارائه سیاست‌های خود در مورد چین کمک می‌کند. حتی اگر ایالات متحده در مورد سیاست اروپا، مانند ایرلند شمالی، کمی مراقب تراس باشد، مطمئناً او را با سیاست ایالات متحده در مورد چین همسو خواهد دید.

وضعیت “دشوار” ایرلند شمالی

تاکنون، گمانه زنی ها مبنی بر اینکه بریتانیا در مورد ایرلند شمالی آمریکا را بیگانه خواهد کرد، بیش از حد مورد توجه قرار گرفته است، و کاخ سفید جو بایدن به جای آن بر نیاز به متحدان نزدیک مانند لندن در میان رقابت های ژئوپلیتیکی با مسکو و پکن تمرکز کرده است.

علیرغم برخی تحرکات پاریس و برلین، بریتانیا هنوز به مسائل ایالات متحده در رابطه با این رقابت‌های قدرت‌های بزرگ بسیار نزدیک‌تر از فرانسه و آلمان است – که نمونه آن بیانیه امانوئل مکرون در ژوئن است که غرب نباید روسیه را در مورد اوکراین «تحقیر» کند.

با این حال، تنش‌ها بر سر ایرلند شمالی در حال افزایش است و نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان آمریکا، پس از گفت‌وگوی تلفنی با تراس در تابستان، گفت که «عمیقاً نگران» سیاست لندن است.

در ادامه دستور کار جانسون، نخست‌وزیر بعدی می‌خواهد به‌طور یک‌جانبه بخشی از توافق برگزیت را اصلاح کند که استان را در بازار واحد اروپا برای کالاها نگه می‌دارد، حتی اگر این قانون با عبور خطرناکی از عوام و لردها مواجه شود.

>> جانسون برای انصراف از توافق “وحشتناک” برگزیت خود حرکت می کند – اما آیا محافظه ها آن را خواهند کشت؟

پروتکل ایرلند شمالی زخمی را در قلب بدنه سیاست بریتانیا ایجاد کرد – ایجاد مرز گمرکی در دریای ایرلند که استان را از بقیه بریتانیا جدا می‌کند و باعث ناراحتی و خشم اتحادیه‌گرایان ایرلند شمالی شد. اما واقعیت این است که دولت جانسون – از جمله تراس – این توافقنامه بین‌المللی را در سال 2020 پس از خودداری از توجه به هشدارها درباره پیامدهای سیاسی آن تصویب کرد. این پروتکل با همه ایراداتش، ثبات اقتصادی بسیار مورد نیاز ایرلند شمالی را پس از سال ها عدم اطمینان در مذاکرات برگزیت فراهم کرد.

نیکولتا پیروزی، رئیس بخش سیاسی اتحادیه اروپا خاطرنشان کرد، تراس وارد داونینگ استریت می شود در “وضعیت دشوار تلاش برای راضی کردن تندروهای برگزیت در هر طرف، از یک طرف، و حفظ اعتبار بریتانیا در سطح بین المللی، به ویژه در دولت بایدن” از سوی دیگر. و برنامه موسسات در Istituto Affari Internazionale در رم.

کارت ها را روشن کنیم؟

سوال میلیون دلاری این است که آیا تراس نخست وزیر با تراس کاندیدای رهبری حزب محافظه کار متفاوت خواهد بود؟ او همیشه اروپایی‌اسپاک نبوده است – و حداقل از نظر تئوری، اگر اعتبار ضد اتحادیه اروپا در میان تندروهای محافظه‌کار بتواند از رای‌گیری‌اش در سال 2016 باقی بماند، می‌تواند از پاره کردن یک معاهده بین‌المللی جان سالم به در ببرد.

تیم بیل، استاد سیاست، خاطرنشان کرد: «مشکل است که بدانیم آیا صحبت های سخت او در مورد ایرلند شمالی واقعی است یا این که آیا تماماً این بود که خود را در رقابت طولانی رهبری برای تصاحب جانسون که مدت ها قبل از استعفای جانسون آغاز شده بود، قرار دهد. در کوئین مری، دانشگاه لندن.

جورجینا رایت، رئیس برنامه اروپا در انستیتو مونتاین در پاریس، گفت: «فکر می‌کنم تراس بسیار ظریف‌تر از آن چیزی است که بسیاری از مردم به او اعتبار می‌دهند. شایان ذکر است که او اولین وزیر بریتانیایی بود که در ماه مارس در شورای امور خارجی اتحادیه اروپا شرکت کرد. اولین حضور پس از برگزیت

رایت ادامه داد: “اما او همکاری بر سر منافع دوجانبه را از مذاکرات برگزیت جدا می کند.” در مورد برگزیت – و به ویژه پروتکل ایرلند شمالی – فکر می کنم او کسی است که سخت گیری را مهم می داند. بنابراین می‌توانستم ببینم که او به پروتکل ایرلند شمالی ادامه می‌دهد.

در مورد مسائل دیگر، او ممکن است تصمیم بگیرد که ارزش همکاری با اتحادیه اروپا یا کشورهای عضو را دارد – اما سوال اینجاست: آیا او می‌تواند این مسائل را از برگزیت جدا کند؟ رایت نتیجه گرفت.

“به خاطر آن خونین”؟

یک لحظه برای تراس که برگزیت را از منافع مشترک بریتانیا با بقیه اتحادیه اروپا محاصره کرد، به‌خوبی پیش آمد.

اتحاد فرانسه و بریتانیا از زمانی که پادشاه ادوارد هفتم در سال 1903 از کانال مانش عبور کرد تا راه را برای این کشور هموار کند، منافع متقابل را به همراه داشته است. entente cordiale. حتی در دوران اوج طولانی مناقشات برگزیت، پاریس و لندن در مورد برخی موضوعات بسیار بیشتر از واشنگتن با یکدیگر همسو بودند – به ویژه زمانی که صحبت از پاره کردن توافق با ایران توسط دونالد ترامپ و تلاش های ایالات متحده برای جلوگیری از وضع مالیات های جدید توسط کشورهای اروپایی شد. ده غول فناوری آمریکایی

با این حال، هنگامی که در یک کنفرانس مطبوعاتی در اواخر اوت از او پرسیدند که آیا فرانسه “دوست یا دشمن” است، تروس از دادن پاسخ خودداری کرد. دیدن نتیجه مثبت تروس دشوار بود: تا آن زمان همه می دانستند که او رقیب خود ریشی سوناک را در رای اعضای محافظه کار شکست خواهد داد، و او مدت هاست که بر حزب راست حزب محافظه کار در عوام پیروز شده بود.

همچنین تصور اینکه قهرمان تراس، خانم تاچر چنین پاسخی بدهد، دشوار بود. برخلاف افسانه راست‌گرایان محافظه‌کار در مورد تاچر، متعصب به یورو، رویکرد دیپلماتیک او نمونه‌ای از این اصل دیرینه وزارت خارجه بود که بریتانیا باید نزدیکی به واشنگتن را با دوستی در اروپا متعادل کند – کناره‌گیری یکی در برابر دیگری یا استفاده از هر دو اتحاد همزمان. شرایط حکم می کند از این رو او در یک مناقشه تلخ با دوستش رونالد ریگان بر سر خط لوله گاز شوروی در سال 1982 از فرانسه و آلمان غربی حمایت کرد – و از روابط خود با ریگان و رهبران اروپایی در طول جنگ فالکلند در همان سال استفاده کرد.

ویتمن می‌گوید: «تاچر فقط به خاطر این کار خونسرد نبود. “او برای انجام کارها روابطی ایجاد کرد. او در اوایل نخست‌وزیری خود در نشست‌های اروپایی با کسب احترام به عنوان یک مذاکره‌کننده، پیروزی‌ها را به دست آورد، نه با عدم تمایل به مذاکره.

بنابراین برای تراس، آزمون واقعی این است که آیا او علاقه مند به پیشبرد یک دستور کار به جلو است – یا اینکه فقط می خواهد یک وضعیت درست کند.


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم